วันสิ้นโลกของเกมออนไลน์ บทวิเคราะห์จุดเสื่อม ตอนที่ 1
(เอามาจาก http://www.online-station.net/news/view.php?id=6286&p=1)
Online 4 U: วันสิ้นโลกของเกมออนไลน์ บทวิเคราะห์จุดเสื่อม ตอนที่ 1
จะว่าไปแล้วผมเองเคยให้ข้อคิดนึงเอาไว้นานมากแล้ว ตั้งแต่สมัยใช้บอร์ด Dragon Raja ในตอนนั้น ผมเองได้ตั้งคำถามไว้ว่า "พวกเรารู้มั๊ย ว่าทำไมเด็กไทยถึงได้ทั้ง Loot ทั้ง Jam ทั้ง Bot" มันเป็นเรื่องน่าอายมากถ้าหากเพื่อนๆ ท่านไหนที่เป็นรุ่นแรกๆ ในวงการ MMO บ้านเรา แล้วจำได้กับภาพของเด็กไทย ใน Ragnarok International Server ได้ คงจำได้ดีกับ "ชื่อเสีย" ของเด็กไทยที่วิ่งไป Loot, Jam แล้วตบท้ายด้วยคำว่า "55555" ให้ชาวต่างชาติได้งงงวยกับเลขเด็ดตัวนี้ นี่ยังไม่รวมถึงการขอเงิน ขอของ แบบไม่ได้สนใจศักดิ์ศรีของตนเองเลย
ผมเองเป็น Tester หลายตัว ทั้ง Linage the Blood Pledge สมัย Beta Phase ทั้ง Acheron Call, Project Entropia ฯลฯ และขลุกกับเกมส์ Dark Ages ที่ถือได้ว่าเป็นแม่แบบของเกมส์ Online ในเกาหลีได้เลยทีเดียว ผมเองมีเพื่อนทั้ง USA, UK, Japan อยู่หลายคนช่วงนั้น และผมเองไม่อายที่จะบอกว่ามาจาก "Thailand"
แต่หลังจาก "555555" ที่ระบาดหนักใน RO Inter หลายครั้งที่ผมโดนเหยียดหยาม หลายครั้งที่ผมโดนกีดกัน จนสุดท้าย ผมต้องบอกคนอื่นไปว่า ผมเป็น Player จาก Singapore บ้างล่ะ จาก Malaysia บ้างล่ะ เพื่อหลีกเลี่ยงจากการถูกกีดกันจากชาวต่างชาติ มันน่าภูมิใจพิลึกครับ ที่ต้องคอยมาพิสูจน์ตัวเอง ลบล้างภาพ "ปลาเน่า" ที่หลายๆ คนทำไปด้วยความ "รู้เท่าไม่ถึงการณ์"
แล้วมันเกิดขึ้นมาได้ยังไงล่ะ ไอ้ค่านิยมของ Loot, Jam เนี่ย....
คงจะกล่าวได้ไม่เต็มปากว่า ทั้งหมดเกิดจากน้ำมือของผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ คงจะไปเหมาเอาไม่ได้ว่าทั้งหมดมีที่มา มาจากน้องๆ เด็กๆ ซะทั้งหมด... ยังดีที่สมัยนี้มีศัพท์ใหม่ให้ใช้แทนบุคคลจำพวกนี้.... "เกรียน"
ผมคงจะไม่ไปขุดคุ้ย หาคำจำกัดความของคำนี้ขึ้นมาอีก แต่ผมอยากให้มองว่า บุคคลเหล่านี้ มีที่มา มีที่ไป อย่างไร
จะเชื่อหรือไม่ ถ้าผมบอกว่า ทั้งหมดนี้มีที่มาจาก "ของละเมิดลิขสิทธิ์" ใช่ครับ "ของเถื่อน" เป็นแหล่งกำเนิด "เกรียน" ผมเองไม่ว่าจะไปที่ไหน พบปะใครในวงการ ถ้ามีการพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ ผมเองมักจะถามบุคคลในวงสนทนาว่า "รู้มั๊ย ว่าทำไมเด็กไทยส่วนใหญ่ถึงเป็นแบบนี้?" ต่างคนก็ต่างตอบกันไป ลองมาฟังแนวคิดของผมกันดูครับ แล้วมาสรุปกันว่า "จริง" อย่างที่ผมบอกไว้มั๊ย...
ย้อนหลังกลับไปยุค "แฟนฉัน" สมัยที่เครื่องคอมพิวเตอร์ยังไม่มีโอกาสผ่านเข้ามาในประตูบ้านเราได้นั้น ก็คงจะมีเพียงเกมส์กด ไม่ว่าจะเป็น Popeye, Donkey Kong, และเกมส์ยอดฮิตอย่างเกมส์ที่เราต้องดำน้ำไปเก็บสมบัติ โดยต้องหลบปลาหมึก (จำชื่อไม่ได้จริงๆครับ) หรือแม้แต่เกมส์ที่มีตึกไฟไหม้ แล้วเราต้องคอยวิ่งรับคนที่กระโดดหนีไฟลงมาจากตึก...
สมัยนั้น พวกที่เป็นรุ่นเดียวกับผม คงจะทราบว่า เราพยายามเล่นแบบไม่กินข้าวกินปลา เพียงแค่มุ่งหวังที่จะทำ "High Score" เท่านั้น เล่นแม้กระทั่งนั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร โดนคุณพ่อคุณแม่ เคาะกะโหลกมาแล้วกันถ้วนหน้า
พอมาถึงยุคเครื่องเกมส์ Console ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น Artari, Commandore, แม้กระทั่ง Nintendo สมัยแรก เราก็หนีไม่พ้นเกมส์ประเภทนี้ ไม่ว่าจะเป็น Pacman หรือ Galaga ...
ยุครุ่งเรืองในบ้านเราช่วงแรก คงจะหนีไม่พ้นเมื่อครั้งที่ Nintendo หรือที่รู้จักกันในชื่อ Famicom เข้ามามีบทบาทในบ้านเรากับเกมส์อมตะ อย่าง Supper Mario Bros. หรือ Legend of Zelda แม้กระทั่งเกมส์ยิงอย่าง Contra พวกนี้ คือจุดเริ่มต้นของปัญหา.... ใครจะไปรู้ว่า สูตรเกมส์ต่างๆ ที่ตามมาภายหลัง จะทำให้สังคมของคนเล่นเกมส์ในประเทศ ตกต่ำได้ถึงเพียงนี้....หากยังนึกภาพไม่ออก ผมจะอธิบายให้ฟังครับ....เนื่องจากเกมส์เหล่านี้มีความยากในตัวของมันเอง และที่สำคัญ ก่อนที่ตลับเกมส์แบบ Save ได้จะออกมา มันไม่มีทางเลือกอื่นเลยนอกจากจะ "เล่นให้เก่ง" เท่านั้น เกมส์สมัยแรกหลายตัว ได้มีการแทรก Developer Cheat เอาไว้ เพื่อให้สามารถเล่นได้อย่างสบายใจ และไม่รู้สึกว่าเกมส์เหล่านั้นยากเกินไป จนต่อมา กลายเป็นบรรทัดฐานไปแล้วว่า เกมส์ Console จะต้องมี "สูตร" แต่ปัญหาคือ คนใช้ คนเล่น จะใช้มันอย่างถูกต้องหรือไม่
ปัญหายังตามมาอีก กับเกมส์แนว RPG ที่มาสร้างความโด่งดังในบ้านเราด้วยเกมส์ภาษาญี่ปุ่นอย่าง Dragon Quest, Final Fantasy ทั้งๆ ที่จุดกำเนิดเกมส์ประเภทนี้มาจากเกมส์ Pen & Paper ใน USA เราจะมาพูดถึงเกมส์นี้กันคราวหลัง...
ด้วยความที่เกมส์เหล่านี้เป็นภาษาญี่ปุ่นใน Version ดั้งเดิม และเริ่มโด่งดังด้วยแนวการเล่นที่ไม่เหมือนใคร (คงต้องยอมรับว่า FF2 มาดังในบ้านเรา ทั้งที่ FF1 ออกมาก่อน, รวมถึง DQ3 ที่ดังเป็นพลุแตก แล้วคนค้อยหันกลับไปหา DQ1-2 กลับมาเล่นใหม่) สิ่งสำคัญก็คือ มันเป็นภาษาญี่ปุ่น...
สิ่งบ่อนทำลายสังคมอันดับสองจึงถือกำเนิดขึ้นมา...
"คู่มือเฉลยเกมส์"
ผมไม่ได้พูดเล่นครับ...
คู่มือเหล่านี้ แรกๆ ถูกจัดทำขึ้นมาเพื่อให้เราได้เล่นเกมส์อย่างรู้เรื่อง และเน้นไปในแนวคู่มือการเล่น มากกว่าที่จะเป็น "เฉลยวิธีการเล่นเกมส์" ภายหลัง เมื่อมีหนังสือลักษณะนี้ออกมา ฉบับไหนที่เฉลยได้อย่างทุกรูขุมขน หนังสือฉบับนั้นก็จะมียอดจำหน่ายที่งดงาม เมื่อมี Demand ก็ต้องมี Supply สำนักพิมพ์ต่างๆ ก็กระหน่ำออกหนังสือแนวนี้กันออกมาอย่างไม่เกรงใจใคร
มีสำนักพิมพ์ไหนในช่วงนั้น กล้ามา "สาบาน" กับผมมั๊ยว่า เนื้อหาของคุณทุกอัน ถูกต้องตามลิขสิทธิ์....
ผมเห็นก็แต่การสั่งหนังสือจากญี่ปุ่น แล้วนำบุคคลากรที่ใช้แปลการ์ตูนอยู่แล้วมาแปล แล้วจัดจำหน่ายออกมา.... จะว่าไปก็พูดยาก Dragon Ball ที่ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง สมัยแรกก็ "เถื่อน" ทั้งนั้น....
ช่วงนี้ ภาวะวิกฤติของวงการเริ่มตามมา เมื่อมี Console อย่าง Play Station....สังเกตุมั๊ยครับ ว่ามันเกี่ยวข้องกันยังไง.... ลองดูให้ดีๆ ครับ แล้วจะเห็นว่า มันน่ากลัวกว่าที่คิด...
จากเดิมที่เวลาจะเล่นเกมส์ ต้องมาคอยหาตลับเกมส์ ซึ่งก็ต้องยอมรับว่าทำเถื่อนลำบากพอสมควร และรายใหญ่ที่ทำเถื่อนก็คือไต้หวัน... แต่พอมาถึงยุค CD รุ่งเรื่อง โรงงานผลิตแผ่นเถื่อนได้ย้ายเข้ามาให้บริการถึงในบ้านเรา คนไทยหลายคนได้ความร่ำรวยมาจากการจำหน่ายแผ่น PS เถื่อนมาแล้วหลายท่าน ยอดจำหน่าย เทียบไม่ได้กับ "ราคาเกมส์" ที่ถูกมาก ยอมรับกันมั๊ยครับ ว่าสมัยนึง หนังสือเฉลยเกมส์ ยังแพงกว่าตัวเกมส์อีก....
...โปรดติดตามตอนต่อไป...
Credit : นิตยสาร Weekly Online
โดย คุณคณิต ศุภโสภณ
IT Department Manager
Allianz C.P. General Insurance Co.,Ltd.
